
ΥΦΑΛΜΎΡΩΣΗ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΥΔΡΟΦΟΡΈΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Το φαινόμενο της υφαλμύρινσης στους υδροφόρους ορίζοντες της Δυτικής Ελλάδας (περιλαμβανομένης της Αιτωλοακαρνανίας) εντοπίζεται κυρίως σε παράκτιες ζώνες και περιοχές με καρστικούς υδροφορείς. Οφείλεται στην κλιματική αλλαγή (μείωση βροχοπτώσεων), την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και την υπερεκμετάλλευση των υπόγειων υδάτων (γεωτρήσεις).
Οι κυριότερες εστίες του προβλήματος εντοπίζονται στις ακόλουθες περιοχές:
- Αιτωλοακαρνανία: Εντοπίζονται τοπικές υπερεκμεταλλεύσεις με θαλάσσια διείσδυση, κυρίως στα παράκτια υδατικά συστήματα (π.χ. σύστημα Ανοιξιάτικου – Λουτρού Αμφιλοχίας) και στο Δέλτα του Αχελώου – Οινιάδων λόγω διάβρωσης.
- Ηλεία και Αχαΐα: Η εντατική αγροτική παραγωγή και οι ανάγκες του παραλιακού μετώπου έχουν προκαλέσει πτώση της στάθμης και είσοδο θαλασσινού νερού σε υπόγειους υδροφορείς.

Οι βασικές κατηγορίες χρήσης νερού και ο τρόπος που επηρεάζουν το πρόβλημα της υφαλμύρινσης είναι:
- Άρδευση
Αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη κατανάλωση νερού, ξεπερνώντας το 70-80% των συνολικών απολήψεων. Περιλαμβάνει το πότισμα εκτεταμένων καλλιεργειών σε πεδινές και παραλιακές ζώνες (π.χ. Ηλεία, Δέλτα Αχελώου). Η άναρχη διάνοιξη παράνομων γεωτρήσεων και η υπεράντληση για τις ανάγκες των αγροτών αποτελούν την κύρια αιτία που «τραβάει» το θαλασσινό νερό στο εσωτερικό της στεριάς.
- Ύδρευση
Καλύπτει τις ανάγκες των νοικοκυριών για πόσιμο νερό, μαγείρεμα και καθαριότητα. Παρουσιάζει μεγάλη έξαρση τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω του τουρισμού στο παραλιακό μέτωπο. Όταν οι τοπικές πηγές ή τα φράγματα δεν επαρκούν, οι δήμοι αναγκάζονται να αντλούν νερό από υπόγεια στρώματα, επιβαρύνοντας τους υδροφόρους ορίζοντες.
- Βιομηχανική και Βιοτεχνική Χρήση
Αφορά κυρίως μονάδες μεταποίησης τροφίμων και άλλες τοπικές επιχειρήσεις. Το νερό χρησιμοποιείται ως διαλύτης, ψυκτικό υγρό ή για το πλύσιμο μηχανημάτων. Αν και η κατανάλωση είναι μικρότερη συγκριτικά με τη γεωργία, η συγκεντρωμένη άντληση σε βιομηχανικές ζώνες μπορεί να δημιουργήσει τοπικά προβλήματα πτώσης της στάθμης.
Επισυναπτόμενα αρχεία.
(πηγή: ΙΚΕΕ/ ΑΠΘ)